|
စက္ဘီးျပန္နင္းၾကပါစို႔္
သတင္းစာ ေစာေစာဖတ္ခ်င္ေသာေၾကာင့္
နံနက္ေစ်းသြားေသာ အိမ္ကကေလးမေလးမ်ားကို ေစ်းအျပန္သတင္းစာ
လက္ေပြ႕စုရပ္မွာ သတင္းစာ၀င္ယူဖို႔ ကြၽန္ေတာ္က အၿမဲေျပာရသည္။
ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ နံနက္မိုးလင္းလွ်င္ စက္ဘီး ကို အနင္းမပ်က္ဘဲ
အိမ္ျပ တင္းေပါက္ထဲတန္း၀င္ေအာင္ သတင္းစာပစ္ေပးသြားတတ္သည့္
သတင္းစာပို႔သူမ်ားရွိသည္။ သူတုိ႔သည္ ထိုအလုပ္ကို အလြန္ကြၽမ္း
က်င္ၾကေလသည္။ “စက္ဘီးစီးလို႔မရေတာ့ တစ္လမ္း၀င္တစ္လမ္းထြက္ လမ္း
ေလွ်ာက္ပု႔ိရတာ။ အဲဒါေၾကာင့္ပါ” ဟု ယခုသတင္းစာပို႔ သမားေတြက
ဆင္ေျခေပးတတ္ၾကသည္။ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္ေနေလသည္။
ဂ်ာနယ္ကိုလေပးဖတ္သူမ်ားအတြက္ ကြၽန္ေတာ္တို႔က
အိမ္တုိင္ရာေရာက္ဒိုးတူဒိုး၀န္ေဆာင္မႈေပးေသာ ကုမၸဏီတစ္ခုႏွင့္
ခ်ိတ္ဆက္ ကာ တုိက္ထုတ္ဂ်ာနယ္မ်ားအား ပို႔ေပးရသည္။
အိမ္ရွင္မ်ားထံမွ မၾကာခဏၾကားရေသာ တုိင္ၾကားမႈမ်ားမွာ
ဂ်ာနယ္အပို႔ေနာက္က်ျခင္း ပဲ ျဖစ္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က
ဒိုးတူဒိုးကုမၸဏီကို လွမ္းေမးရသည္။ သူတုိ႔ဆီမွ အၿမဲလိုလို
ျပန္ေပးတတ္ေသာ ဆင္ေျခမွာလည္း “ဟိုအရင္တုန္း ကလို
စက္ဘီးနဲ႔ပို႔လို႔မရေတာ့ ဘတ္စ္ကားေျပာင္းေျပာင္းစီးရတယ္။
တခ်ဳိ႕ေနရာ လမ္းေလွ်ာက္ပို႔ရတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ပါ” ဟူေလသည္။
ဟိုတုန္းကေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ စက္ဘီးကို
လြတ္လပ္စြာစီးနင္းခြင့္ျပဳခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ
စက္ဘီးစီးသူမ်ား စည္းကမ္းေဖာက္ဖ်က္မႈ မ်ားလာျခင္း၊
စက္ဘီးေၾကာင့္မလိုလားအပ္ေသာယာဥ္အႏၲရာယ္ျဖစ္လာျခင္း
စသည္တုိ႔ေၾကာင့္ စက္ဘီးစီးနင္းမႈမ်ားကို ကန္႔သတ္ခဲ့ရ သည္ဟု
ကြၽန္ေတာ္သိခဲ့သည္။ မွန္သင့္သေလာက္လည္း မွန္ပါသည္။ လမ္းလယ္
ေကာင္မွာ ခပ္ေအးေအးစီးနင္းသြားလာေနေသာ စက္ဘီးမ်ား၊ ၀န္မတန္
တဆတင္နင္းေနေသာစက္ဘီးမ်ားေၾကာင့္ ယာဥ္ေမာင္းမ်ား
စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ခဲ့ရသည္မ်ားရွိခဲ့ပါသည္။
ထိုကာလမ်ားကေတာ့ ေလာင္စာဆီရွားပါးမႈ
ယခုေလာက္မဆိုးရြားေသး။ စက္ဘီးမစီးရဘာျဖစ္လဲ၊
အငွားကားစီးႏိုင္သည္။မ်က္ေမွာက္ အေျခအေနကိုၾကည့္ပါက
႐ုပ္ၾကြင္းေလာင္စာရွားပါးမႈသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံသာမက
တစ္ကမၻာလံုးကို ၿခိမ္းေျခာက္ ေနသည္။ ဟို တစ္ ေလာကဆိုလွ်င္
ေရနံစိမ္းတစ္စည္ကို ေဒၚလာ ၁၀၀ အထိတက္သြားရာ အားလံုး
မ်က္လံုးျပဴး ကုန္ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ကမၻာႀကီး
သည္ေရနံကိုလံုးလံုးလ်ားလ်ား မွီခိုေနရျခင္းမွေလ်ာ့ပါးေအာင္
အားထုတ္ လာၾကသည္။ တခ်ဳိ႕က Green Technology ဟုေခၚေသာ ပတ္၀န္း
က်င္ထိန္းသိမ္းမႈ အေထာက္အကူ ျပဳနည္းပညာ သစ္မ်ားကို
ႀကံဆလာၾကသည္။
တခ်ဳိ႕ႏိုင္ငံမ်ားကေတာ့ ေလာင္စာအသံုးေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္ေအာင္
ခရီးသြားလာမႈပံုစံမ်ားကို ေျပာင္းဖို႔ႀကိဳးစားလာသည္။
ကိုယ္ပိုင္ ကားအစား အမ်ားသံုးယာဥ္စီးေရး၊
ေလာင္စာမသံုးေသာယာဥ္မ်ား ေျပာင္းလဲသံုးေရးမ်ားကို
ျပည္သူမ်ားအား တိုက္တြန္း အားေပးလာသည္။
အလြယ္ဆံုးေျဖရွင္းႏုိင္သည့္နည္းလမ္းမွာ
စက္ဘီးအသံုးျပဳမႈတိုးျမႇင့္ေရးပဲျဖစ္ပါသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္က
ဆင္ဟြာသတင္းဌာန၏ေကာင္းမႈေၾကာင့္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံသုိ႔
၁၀ရက္အလည္အပတ္ခရီးေရာက္ခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕ေတာ္ေပက်င္း တြင္
တ႐ုတ္၏ထြန္းသစ္ေနေသာစီးပြားေရး ၏သေကၤတတစ္ခုအျဖစ္
သစ္လြင္ေသာကားမ်ားႏွင့္အတူ စက္ဘီးစီးသူေတြကိုလည္း အမ်ားအျပား
ေတြ႕ရသည္။ ေပက်င္းသည္ စက္ဘီးၿမိဳ႕ေတာ္ဟုပင္
တင္စားခံရေလာက္ေအာင္ စက္ဘီးေတြက
ၿမိဳ႕ေတာ္လမ္းအႏွံ႔ေဖြးေဖြးလႈပ္ေနသည္။ စက္ဘီးသည္
ေပက်င္း၏ခရီးသည္ပို႔ေဆာင္ေရးအတြက္ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုအျဖစ္
အေထာက္အကူျပဳေနသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္
ခရီးသည္ပို႔ေဆာင္ေရးလည္း အေထာက္အကူျပဳ၊
ေလာင္စာဆီေခြၽတာေရးလည္းေရာက္၊ ပတ္၀န္း က်င္ညစ္ညမ္းမႈကိုလည္း
ထိန္းသိမ္းမႈေပးႏိုင္သည့္ စက္ဘီးစီးနင္းျခင္းမ်ားကို
ျပန္လည္ခြင့္ျပဳက ေကာင္းေလစြဟု ကြၽန္ေတာ္က စိတ္ကူးရလိုက္ျခင္း
ျဖစ္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ခြင့္ျပဳျခင္းႏွင့္အတူ
လုိက္နာျခင္းမ်ားပါရွိဖို႔ေတာ့လည္း တစ္ဖက္က လိုပါဦးမည္။
ကားကလည္း ကားစည္းကမ္း၊ ေျခက်င္သမားကလည္း ေျခက်င္စည္းကမ္း၊
စက္ဘီးကလည္း စက္ဘီးစည္းကမ္းေတာ့ရွိၾကရပါမည္။
ကြၽန္ေတာ္သည္ အင္တာနက္ေပၚတက္ကာ
စက္ဘီးႏွင့္ပတ္သက္သည့္အေၾကာင္းအခ်က္အခ်ဳိ႕ ရွာၾကည့္သည္။
ႏုိင္ငံတခ်ဳိ႕တြင္ စက္ဘီး ကို ကားကဲ့သုိ႔ပင္ ယာဥ္တစ္မ်ဳိးအျဖစ္
သတ္မွတ္ကာ လုိင္စင္ရယူၿပီးမွ စီးနင္းခြင့္ျပဳသည္ကို
ေလ့လာမိေလသည္။ ရန္ကုန္တြင္လည္း စက္ဘီးေတာ့ စီးၾက၊ သုိ႔ ေသာ္
လုိင္စင္ႏွင့္မွတ္ပံုတင္စီးဟုဆိုပါက စည္းကမ္း တက်လည္း
ထိန္းၿပီးျဖစ္မည္။ ၿပီးေတာ့ သြားလာေရးလြယ္ကူမႈလည္းအေထာက္
အကူျဖစ္လာမည္ဟု ကြၽန္ေတာ္က ဆက္ေတြးေနမိပါသည္။
ေပက်င္းတစ္ၿမိဳ႕တည္းတြင္ပင္ စက္ဘီးကိုးသန္းခန္႔ရွိသည္ဟုသိရရာ
ရန္ကုန္အတြက္ အဲသည္ ေလာက္ပင္လိုအပ္မည္မဟုတ္ပါ။
ႏိုင္ငံတကာမွာေတာ့ စက္ဘီးေပးစီးသည္။ သုိ႔ေသာ္
စက္ဘီးအတြက္ စက္ဘီးလမ္းေၾကာ (Bicycle Lane) သီးသန္႔ ဆြဲေပးသည္။
ဂ်ပန္လိုေနရာမ်ဳိးမွာေတာ့ ပလက္ေဖာင္းအျပင္စြန္းကို
စက္ဘီးေၾကာသတ္မွတ္ေပးသည္။ သုိ႔ေသာ္ သူတုိ႔ ဆီမွာက ရန္ကုန္လို
ပလက္ေဖာင္းမွာလမ္းေဘးဆိုင္ေတြမရွိေတာ့ အဆင္ေျပသည္။
ရန္ကုန္မွာကေတာ့ ခက္ခဲ ေကာင္း ခက္ခဲႏုိင္ သည္။ သုိ႔ေသာ္
လိုလွ်င္ႀကံဆနည္းလမ္းရဆိုေသာျမန္မာ့ဆို႐ိုး ရွိပါသည္။
လိုလားဖို႔ပဲလိုအပ္ပါသည္။ လိုလား လွ်င္ ႀကံဆခ်င္လာပါလိမ့္မည္။
ႀကံဆၾကည့္လွ်င္ေတာ့ နည္းလမ္းတစ္ခုမ ဟုတ္တစ္ ခုရမည္ေသခ်ာပါသည္။
နံနက္အိပ္ရာႏိုးသည္ႏွင့္ စက္ဘီးနင္းရင္း
ပစ္ေပးသြားေသာ ျပတင္းတံခါးမွတစ္ဆင့္၀င္လာသည့္
ေန႔စဥ္ထုတ္သတင္းစာ တစ္ေစာင္သုိ႔မဟုတ္ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္ေစာင္ကို
ျပန္လည္ဖတ္ ခြင့္ႀကံဳခ်င္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ စက္ဘီးျပန္နင္း
ၾကပါစို႔လား။
|